LAHUR
m. sh. vet. nj.
- Pëlhurë e hollë dhe zakonisht njëngjyrëshe, që përdorej për këmishë, për fustane ose për petka të tjera grash. Lahur për dimi (për fustane).
- Shami koke e madhe, zakonisht prej mëndafshi dhe me thekë anës, që e mbajnë gratë a vajzat. Lahur i kuq (i bardhë, i zi, me lule). Vuri (hodhi) lahurin në kokë. I mblodhi flokët me lahur.
- Lloj peshqiri me thekë në dy anë.