LAJKATAR
Im. sh. keq.
- Ai që i bën lajka dikujt për të nxjerrë ndonjë përfitim për vete, lajkës. Lajkatar i madh. Lajkatarët e oborrit mbretëror.
IImb. keq.
- Që të bën lajka, që të flet me lajka; që shpreh lajka; lajkatues. Njeri lajkatar. Fjalë lajkatare. Me zë lajkatar.
- Që bën ledha, ledhatar; lozonjar. Vajzë lajkatare.