LAJMËTAR
Im. sh.
- Ai që lajmëron për diçka, ai që çon lajme të ndryshme te njerëzit e tjerë. Lajmëtar i shpejtë. Lajmëtari i fshatit. I dërgoi një lajmëtar. U shpërndanë lajmëtarët.
- edhe fig. Një gjë që lajmëron për diçka a që jep shenjën se po vjen diçka; shenjë që të kujton diçka. Lajmëtarët e pranverës. Lajmëtari i së ardhmes. Lajmëtari i furtunës.
IImb.
- Që sjell një lajm.
- Që lajmëron a jep shenjën për diçka; që të kujton diçka. Pushkë lajmëtare. Topi lajmëtar. Shpend lajmëtar.