LAKURIQËSI
f. libr.
- Të qenët lakuriq; gjendja e dikujt që është lakuriq: lakuriqësia e trupit.
- fig. Shfaqja e diçkaje fare hapur; të qenët e diçkaje pa zbukurime të ndryshme: në tërë lakuriqësinë e vet ashtu siç është; pa u mbuluar e pa u zbukuruar.
Fjalor i gjuhës shqipe