LARAMAN
mb.
- Që është lara-lara në trup a në fytyrë, i larmë. Lopë (dele) laramane. Qengj (qen) laraman. Flutur laramane. Gjarpër laraman. Shpend laraman. Me trup laraman.
- Që i ka kokrrat në ngjyra të ndryshme. Misër (rrush) laraman.
- fig. Që është me shumë fytyra, laragan.
- Përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit. Laramania e Shkodrës lopa e larme e Shkodrës.