LARËS
Im. sh.
- Ai që merret me larjen e diçkaje; ai që punon me makinën larëse. Larësi i pjatave (i makinave, i shisheve).
- Përdorëse druri, me të cilën rrahin rrobat kur i lajnë, pallë rrobash, kopan. Larësi i rrobave.
- Lloj zdrukthi, që rrafshon e lëmon mirë. I hoqi një larës. I ra dërrasës (i lau dërrasat) me larës.
- vjet. Dëshmitari që betohej para gjyqit se dikush ishte i pafajshëm dhe e nxirrte këtë të larë. Kërkonte larës.
- etnogr. Verore që u vihej fëmijëve në dorë a në qafë ditën e verës.
- Përd. mb. sipas kuptimit 3 të emrit. Zdrukth larës.
IImb.
- Që përdoret për të larë rrobat, trupin etj., që shërben për të larë. Makinë larëse. Pluhur larës. Dhe larës botë.