LËKORE I
f. sh.
- Cipa e hollë dhe e bardhë nën lëkurën e disa drurëve, lëkura e dytë, lëkostër. Lëkore plepi (shelgu).
- Cipë e hollë që zë diçka, shtresë e hollë që formohet nga diçka; kore. Ka zënë plaga lëkore. Djathi ka vënë lëkore myku.
Fjalor i gjuhës shqipe