LËMASHK
m. sh.
- bot. Lëmyshk. Lëmashku bren gurin, përtimi fik burrin. fj. u.
- Shtresë a cipë e hollë që zë diçka nga sëmundja, kur prishet etj.; myk. Lëmashk djathi. I zuri goja lëmashk. I kanë zënë sytë lëmashk i kanë zënë sytë perde a cipë të hollë.