LËMOHEM

vetv.

Fërkohem a kruhem diku; i përkëdhelem dikujt. Lëmohej pas drurit (pas shtyllës, pas pemës). Shumë po lëmohet.
fig. Jap shkas për t'u grindur më ha kurrizi. Vetë po lëmohet ai djalë.
I kreh e i shtroj mirë flokët; zbukurohem. Krihem e lëmohem.
vet. veta III. Bëhet i kthjellët, pastrohet, kthjellohet (për motin etj.). U lëmua moti (koha. qielli).
Pës. e LËMOJ.