LËVARUR
mb.
- Që është varur pak; i varur. Fije e lëvarur. Me duar të lëvarura. Me vetullat të lëvarura. Me flokët të lëvarur.
- fig. I lodhur e i këputur, i kapitur, i rraskapitur, i lëshuar (nga një punë e rëndë, nga një sëmundje etj.). E kishte trupin të lëvarur. Ishte shumë i lëvarur.