Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    LEHTË

    Ias.
    1. Të qenët i lehtë, të qenët me peshë a rëndesë të vogël ose me fuqi të pakët; kund. të rëndët. E preku me të lehtë. E qëlloi me të lehtë.
    2. Lehtësi. E mundi me të lehtë. E gjeti me të lehtë.
    3. Të fikët, të hollët. I ra të lehtët.
    IIndajf.
    1. Jo rëndë, pak, pa peshë të rëndë, me ngarkesë të vogël përsipër; kund. rëndë. E ngarkoi lehtë.
    2. Ngadalë, pa rënduar shumë, pa shumë forcë e pa zhurmë; sipër e sipër e anës e anës diçkaje, duke prekur vetëm sipërfaqen e diçkaje, pak, jo thellë, sa mezi shihet, sa mezi dëgjohet a mezi ndihet, sa mezi kuptohet; kund. rëndë; thellë. Ecte (lëvizte) lehtë. U mbështet lehtë. Kërcen lehtë. Godas (gjuaj) lehtë. I ra lehtë. E rrahu lehtë. E vrau (e dëmtoi) lehtë. Luan lehtë. sport. Ra (u rrëzua) lehtë. E tundi lehtë. U përplasën lehtë. E krasiti lehtë (hardhinë). E tëharri lehtë (misrin). Buzëqeshte lehtë. I foli lehtë dikujt. Rreh lehtë zemra.
    3. Pak; pa rënduar në stomak. Hëngri lehtë. Më ra lehtë në stomak.
    4. Me rroba të holla, jo trashë. Vishet lehtë.
    5. Me pak mund e lodhje, pa hequr shumë, pa u lodhur shumë, pa vështirësi. E bëri (e punoi) lehtë diçka. E kaloi lehtë. E arriti (e zgjidhi) lehtë. E fitoi lehtë. E lëviz (e rrotullon) lehtë. Gënjehet lehtë! E mësoi lehtë. E ka lehtë.
    6. Cekët, përciptas, jo seriozisht, pa gjykuar shumë, jo thellë; kund. thellë. I merr lehtë gjërat. E trajtoi lehtë.
    7. Butë, pa e rënduar, jo ashpër; kund. rëndë. I foli lehtë. E qortoi (e kritikoi, e ndëshkoi) lehtë. E ka fyer lehtë.
    8. Pa dëmtuar shumë shëndetin e pa rrezikuar jetën e njeriut; në gjendje që kalohet pa shumë vuajtje e që shërohet shpejt; kund. rëndë. U sëmur lehtë. E ka zënë lehtë gripi. Është (e ndien veten) më lehtë.
    9. Në një masë të vogël, pa e prekur thellë, pak; kund. rëndë. Ka gabuar lehtë. E dëmtoi lehtë. E ka cenuar lehtë. E preku lehtë.
    10. Shpejt, përnjëherë, nga një ngacmim a shqetësim i vogël. I del gjumi lehtë. Tronditet (preket, fyhet) lehtë.

      Shprehje

      • Lehtë e lehtë a) shumë lehtë; me lehtësi të madhe, lehtë-lehtë; b) pa u menduar gjatë, pa u thelluar shumë, me mendjelehtësi.