LLAPËTIJ
jokal.
- vet. veta III. Bën shumë dritë, llamburit; ndrit, shkëlqen. Llapëtijnë dritat. Llapëtijnë këpucët. Llapëtin shtëpia (dhoma, rruga). Llapëtinte nga pastërtia.
- kal. E bëjë ndritë shumë, e shkëlqej. I llapëtiu xhamat (enët).
Fjalor i gjuhës shqipe