LLOKOÇITEM
vetv.
- vet. veta III. Nxjerr një zhurmë të ngjashme me atë të ujit kur valon shumë në enë. Llokoçitet uji. Llokoçitet deti.
- Eci nëpër ujë a nëpër baltë, duke bërë një zhurmë si llapashitje; lëviz në ujë, duke bërë «llok-llok». Llokoçitem në ujë. Lopatat llokoçiteshin në det (në liqen).
- Pës. e LLOKOÇIT.