LLUKË I
f. sh.
- Vezë e prishur, e cila nuk mund të çelë zog. Llukat e pulës.
- krahin. Klloçkë, sqokë. Ka rënë të pala llukë.
- fig. Njeri i trashë nga mendja, budalla.
- Përd. mb. sipas kuptimeve 1, 3 të emrit. Vezë lluke. Ishte fare llukë.
Fjalor i gjuhës shqipe