MANOVËR
f. sh.
- usht. Lëvizje e organizuar e forcave dhe e mjeteve luftarake për t'i dhënë armikut goditje më të fortë; / kryes. sh. veprime taktike mësimore e trupave për të rritur përgatitjen luftarake dhe gatishmërinë: manovra tokësore (detare, ajrore).
- fig. zakon. keq. Veprim i shkathët e dredharak, për t'ia arritur një qëllimi: manovër demagogjike.
- tek. Tërësia e veprimeve të një drejtuesi trenash, anijesh etj.: manovra e kapitenit.