MASHTRUES
Im. sh.
- Ai që mashtron të tjerët; gënjeshtar. Mashtrues i regjur.
IImb.
- Që mashtron të tjerët ose që e ka zakon të mashtrojë; që bëhet për të mashtruar dikë; që është karakteristik për mashtruesit, prej mashtruesi. Veprimtari (sjellje, fjalë, politikë) mashtruese. Plan mashtrues. Veprim (qëndrim) mashtrues.