MBARTËS
Im. sh.
- Ai që mbart diçka me krahë; punëtor që mbart plaçka ose mallra. Mbartës qymyri.
- Mjet, makinë ose çdo gjë tjetër që shërben për të mbartur diçka.
- Ai që është krijues dhe mbajtës i diçkaje; ai që ka në vetvete diçka; ai që shërben si përçues ose si ndërmjetës për mbartjen e diçkaje. Mbartësi i sëmundjes. Mbartës mikrobesh. Mbartës i kulturës (i gjuhës).
IImb.
- Që shërben për të mbartur diçka; që lidhet me mbartjen, i mbartjes. Kafshë mbartëse. Mjete mbartëse. Aftësia mbartëse.