Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    MBATHUR

    mb.
    1. Që ka veshur këpucë, çorape etj. në këmbë; kund. i zbathur. Me këmbë të mbathura.
    2. Që i ka siguruar për një kohë këpucët, çorapet etj.; fig. që i siguron mjetet e nevojshme për jetesë; kund. i zbathur. I ka fëmijët të veshur e të mbathur.
    3. Që është mbathur me potkonj (për kafshët e barrës). Kalë i mbathur.
    4. Që i është vënë një mbathë, që është arnuar a është mbathur me një copë të re (zakonisht për një vegël). Shat i mbathur. Sëpatë e mbathur.
    5. Që është mbushur me dhe ose që është mbuluar me një shtresë dheu, gurësh etj. Rrugë e mbathur rrugë e shtruar me kalldrëm.