MBILËKURË
f.
- anat. Shtresa e sipërme e lëkurës së njeriut ose të kafshëve; sipërfaqja e lëkurës. Mbilëkura e dorës (e kokës).
- bot. Shtresa e sipërme e lëvores së drurëve; cipa e jashtme që mbulon kërcellin, rrënjën, gjethet, frytin etj. Mbilëkura e pishës. Mbilëkura e domates.