MBROJTËS
Im. sh.
- Ai që mbron dikë a diçka; ai që i del zot dikujt a diçkaje; përkrahës. Mbrojtësit e Atdheut socialist. Mbrojtësit e qytetit. Mbrojtës i lirisë (i interesave të popullit).
- drejt. Ai që është ngarkuar për të mbrojtur një të pandehur në gjyq. Fjala (dëshmia) e mbrojtësit.
- sport. Lojtar i mbrojtjes në lojën e futbollit dhe në disa lojëra të tjera me top. Mbrojtësi i djathtë (i majtë).
IImb.
- usht. Që lidhet me mbrojtjen e vendit, që i përket mbrojtjes; që siguron mbrojtjen e vendit; që bëhet për t'u mbrojtur nga armiku. Ushtri mbrojtëse. Fuqi (aftësi) mbrojtëse. Luftë (taktikë) mbrojtëse. Masa (mjete) mbrojtëse. Vijë (punime) mbrojtëse.
- Që përdoret ose që hyn në punë për t'u mbrojtur nga një rrezik, nga një sëmundje etj.; që bëhet ose që përdoret për të mbrojtur dikë a diçka. Bojë mbrojtëse. Syza (maskë) mbrojtëse. Mur (brez, ledh) mbrojtës. Pyje mbrojtëse. Perde mbrojtëse. Veshje (këpucë, çorape) mbrojtëse veshje që përdoren për të mbrojtur trupin nga lëndët helmuese, nga nxehtësia etj.
- drejt. Që merr përsipër ose që ngarkohet për të mbrojtur një të pandehur në gjyq. Avokat mbrojtës. Dëshmitar mbrojtës.