MBRUJTUR
mb.
- Që është mbrujtur, i ngjeshur (për brumin); i mbrumë. Bukë e mbrujtur.
- fig. Që është mbrujtur me parime, me ide e me njohuri të caktuara; i formuar. Njeri i mbrujtur. Rini e mbrujtur.
- I majmur, i ngjallur (për një kafshë shtëpiake). Ka i mbrujtur.