MËDYSHJE
f. sh.
- Të qenët me dy mendje, të qenët mëdyshas, të qenët në një gjendje të papërcaktuar qartë - as kështu, as ashtu. Ishte (mbeti) në mëdyshje. E kishte si me mëdyshje. Pa mëdyshje.
- Dyshim. E pa me mëdyshje. E brente mëdyshja.
Fjalor i gjuhës shqipe