MËKATAR
m. sh.
- fet. Ai që ka bërë mëkat a që bën gjithnjë mëkate (sipas paragjykimeve fetare). Pendesa e mëkatarit.
- bised. Ai që ka shkelur një rregull a diçka të ndaluar, fajtor; ai që ka bërë një veprim të turpshëm a të dënueshëm.
- Përd. mb. sipas kuptimeve të emrit. Njeri mëkatar.