MËLLAGJËR
m. bot.
- Shkurre e viseve mesdhetare me lëkurë të kuqe, me gjethe përherë të gjelbra e me lule të bardha në të blertë, që lidh kokrra si ato të mares, por të hidhura; shkopkuqe, shtopje. Pyje mëllagjri. Qymyr mëllagjri.
Fjalor i gjuhës shqipe