MËRGOJ
kal.
- E dëboj dikë jashtë atdheut të vet, e detyroj të shkojë e të jetojë në mërgim; e dënoj me mërgim. E mërguan me forcë. E mërguan jashtë kufirit.
- jokal. Mërgohem. Mërgoi në dhe të huaj.
- fig. Largoj, heq diçka që më shqetëson, përzë. Mërgoj mendimet e këqija.
- jokal. vet. veta III. Shtegton (për shpendët). Mërguan zogjtë.