MEJDAN
m. sh. vjet.
- Vend i hapur; shesh. Shtëpi në mejdan. Dolën në një mejdan. Në atë shesh, në atë mejdan. kr. pop.
- Vendi i luftës a i dyluftimit, shesh lufte; fig. luftim, ndeshje e hapur. Armët e mejdanit. Në mejdan të luftës. Në fushën e mejdanit. Dilnin (ndesheshin) në mejdan.