MEKËT
mb.
- I patharë mirë, që është pak i lagët e i butë, pak i njomur. Këmishë e mekët. Çarçaf i mekët. Rrobat ishin të mekëta rrobat s’ishin tharë mirë.
- I mekur. Fytyrë e mekët. Dritë e mekët. Ndriçim i mekët. Zë i mekët. Kritikë e mekët. Pati një jehonë të mekët.