MENDJENDRYSHKUR
mb.
- Që ka mbetur pa u zhvilluar nga ana mendore; i ngathët nga mendja, që merr vesh me zor.
- Që ka mendime të vjetra e të prapambetura, që e ka mendjen të ndryshkur. Ca njerëz mendjendryshkur.
- Përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit.
Fjalor i gjuhës shqipe