MESKIN
mb. libr.
- Që kapet pas vogëlsirash a pas cikërrimash; shpirtvogël; i ngushtë, i kufizuar. Njeri meskin.
- Që është veti e një njeriu me shpirt të vogël; i ngushtë, i kufizuar, i varfër, Pikëpamje (ide) meskine. Shpirt meskin. Frymë meskine. Interesa (dëshira) meskine. Jetë (botë) meskine.
- Përd. em. sipas kuptimit 1 të mbiemrit. Fytyra meskinësh.