METONIMI

f. let. gjuh.

Përdorimi i figurshëm i emërtimit të diçkaje për një tjetër nëpërmjet krahasimit sipas lidhjeve shkak-pasojë, konkret-abstrakt etj.; fjalë a shprehje e përdorur me këtë kuptim; figurë e ndërtuar në këtë mënyrë (p.sh. "ka ethe" për "ka zjarrmi"; "piu dy gota" për "piu ujë a lëng tjetër sa mbajnë dy gota" etj.).