MIRËFILLI
ndajf.
- Shumë mirë, fare mirë, me siguri, pa asnjë dyshim; vërtetë. E dinte mirëfilli se ashtu ishte. Më kujtohet mirëfilli. E kuptoi mirëfilli. E dëgjoi mirëfilli me veshët e vet.
- Qartë. E tha (u shpreh) mirëfilli. Duket mirëfilli.
Fjalor i gjuhës shqipe