MJERIM
m. sh.
- Veprimi sipas kuptimeve të foljeve MJEROJ, MJEROHEM.
- Të qenët i mjerë; gjendja e atij që është i mjerë, varfëri e madhe. Mjerim i madh. Jetonte në mjerim. Shpëtuan nga mjerimi.
- Fatkeqësi e madhe; ditë e zezë. Shkaktoi mjerime. I ra një mjerim.
Shprehje
- E piu gjithë kupën e mjerimit (e hidhërimit) libr. shih te KUP/Ë,~A.