MONOTEIST
Im. sh.
- Ai që beson vetëm një perëndi; ai që beson se krijues i botës është vetëm një zot; ithtar i monoteizmit.
IImb.
- Që ka të bëjë me monoteizmin ose me monoteistin, që i përket monoteizmit ose monoteistit; që mbështetet në monoteizëm. Fe monoteiste. Besim monoteist.