MUROSEM
vetv.
- Rri mbyllur brenda e shkëput fare lidhjet me njerëzit dhe me jetën e gjallë, mbyllem në shtëpi a diku gjetkë e jetoj i vetmuar. Është murosur në kullën e fildishtë.
- vet. veta III fig. Zë vend thellë e njëherë e përgjithmonë te dikush, ngulitet në mendjen a në zemrën e dikujt; mbetet i paprekur e i pandryshuar. Ishte murosur thellë në zemrën e tij. Iu muros në gji.
- Pës. e MUROS 1-3. U murosën të gjallë.