MURRAK
Im. sh. zool.
- Harabel.
IImb.
- Që vjen si i zi, i murrmë, i zeshkët a në ngjyrë gështenje (për sende etj.); murrash (për kafshët). Kuaj murrakë. Dhi murrake. Me fytyrë murrake.
- Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit (për kafshët).
Fjalor i gjuhës shqipe