MURRËTYER
mb.
- Që ka marrë ngjyrë të errët si të murrme, që është bërë i murrët. Mure (ujëra) të murrëtyera.
- I irnuar. Me lëkurë (me trup) të murrëtyer. Me fytyrë të murrëtyer.
- Që është vrenjtur (për kohën, për qiellin etj.). Qiell i murrëtyer. Ditë e murrëtyer.
- fig. I ngrysur, i vrenjtur, i zymtë. Rrinte i murrëtyer.