MUSHICË
f. sh. zool.
- zakon. sh. Miza të vogla si harrje, që sillen me shumicë në vende me lagështirë e sidomos në vende ku punohet rrushi a ku ka bërsi. Mushica e bostaneve. Tufë mushicash. Sillen mushicat rreth llambës (rreth dritës).
- Harrje. Zhuzhitnin mushicat. E pickuan (e hëngrën) mushicat.