Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    MUSTAQEBARDHË

    mb. vet. m.
    1. Që i janë thinjur mustaqet; me mustaqe të bardha. Plaku (veterani) mustaqebardhë. Maçoku (lepuri) mustaqebardhë. Ishte kokëthinjur e mustaqebardhë.
    2. Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit.