NDËRKREHEM
vetv.
- Prishem nga mendtë, shkalloj; bëhem si i marrë, më hipën në kokë e nuk di ç'bëj, tërbohem, trenohem. Ishte ndërkryer nga zemërimi.
- vet. veta III. Sëmuret nga trutë dhe sillet si i tërbuar (për kafshët). Ndërkrehet kali (delja, kau).
Fjalor i gjuhës shqipe