NDËSHKUES
Im. sh.
- Ai që ndëshkon, ai që jep një ndëshkim.
- Pjesëtar i një reparti ushtarak ndëshkimor, që ka për qëllim të shtypë me dhunë një lëvizje kryengritëse a çlirimtare. Ndëshkuesit kolonialistë.
IImb.
- Që ka për qëllim të ndëshkojë; që jep ndëshkim. Masë ndëshkuese. Organe ndëshkuese.
- shih NDËSHKIMOR,~E
- Repart ndëshkues.