NGORDHALAQ
mb. keq.
- I dobët e i pafuqi, që mezi qëndron në këmbë. Kalë ngordhalaq. Djalë ngordhalaq.
- Që i mungon gjallëria e vullneti, që nuk ka shpirt iniciative; i plogët; i mefshtë, i humbur. Njeri (plak) ngordhalaq.
- Përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit. Mos prit punë të mirë nga ngordhalaqi!