Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    NGUC

    Ikal.
    1. Ngacmoj diçka a dikë me dorë ose me një send, shpoj. Nguc bletët (zogjtë). Nguc fëmijën. Nguc me dorë.
    2. fig. Ngacmoj a shqetësoj dikë me fjalë, me thumba; gërgas. Nguc me fjalë. Mos e nguc, se zemërohet.
    3. fig. Nxit dikë për të vepruar në dëm të dikujt, cyt, shtyj, nxit, shpoj. Nguc kundër shokut (mikut). E kanë ngucur të tjerët. Dikush e ka ngucur.
    4. Ngjesh në një vend, i rras ngushtë.
    IIm. sh.
    1. Ai që përpiqet të shtyjë dikë kundër një tjetri, njeri që synon të armiqësojë dikë me një tjetër; dashakeq.
    IIIndajf.
    1. Çalë e nguc: duke çaluar e i kërrusur, duke ecur me vështirësi.