NGUTEM
vetv.
- Përpiqem të bëj diçka sa më shpejt; veproj me shpejtësi të tepruar; nxitoj, nxitohem. Ngutej të nisej (të largohej). Ecte (punonte) pa u ngutur. Ngutet duke folur.
- Veproj i rrëmbyer, pa u matur mirë e pa i peshuar mirë punët; rrëmbehem. Mos u ngut për t`u përgjigjur.
Shprehje
- Pa u ngutur me kujdes dhe në mënyrë të matur.