PALLDËM
m. sh.
- Rrip i gjerë prej lëkure a prej leshi, që i kalon kafshës së barrës nën bark për të mbajtur samarin të shtrënguar pas trupit. Palldëm i ri (i vjetër). Palldëm lëkure (leshi). I shtrëngoi palldëmin. Iu këput palldëmi.
Fjalor i gjuhës shqipe