PASQYRIM
m. sh.
- Veprimi sipas foljeve (shih te PASQYROJ).
- Shëmbëllimi që riprodhohet në pasqyrë etj.: pasqyrimi i hënës.
- filoz. Veti e përgjithshme e materies, e psikikës a e ndërgjegjes për të pasqyruar botën ose çdo veprim e ngacmim të jashtëm: pasqyrim fizik pasqyrim karakteristik për botën jo të gjallë; pasqyrimi biologjik format e ulëta të pasqyrimit të botës së gjallë; pasqyrimi psikik format e larta të pasqyrimit te kafshët e zhvilluara e te njeriu.