PËRÇUDNOHEM
vetv.
- Shëmtohem shumë, bëhem që të mos shihem me sy. U përçudnua në fytyrë. Përçudnohej duke u lyer e zhyer.
- fig. Prishem e shëmtohem shpirtërisht; humbas vetitë e mira a virtytet; prishem nga ana morale, zvetënohem, përdhosem.
- Pës. e PËRÇUDNOJ.