Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    PËRFUND

    1. I. ndajf. 1. Në pjesën e poshtme, në fund (të diçkaje). Mal i veshur përfundi. Ra përfund. Tokë me lagështi përfundi.
    2. Poshtë, përposhtë, nën vete. E shtriu përfundi. E vuri përfund dikë e mposhti, e mundi, e vuri nën vete (edhe fig). E zuri përfundi një ortek. II. parafj. Përdoret me një emër në rasën rrjedhore që tregon: 1. Vendin, rrëzë të cilit ndodhet ose lëviz dikush a diçka. Përfund kodrës (pemës). Përfund rrugët.
    3. Vendin a sendin, nën të cilin ndodhet, bie ose rrëzohet dikush a diçka. Ishte rrëzuar përfund shkallëve (trarëve). I hoqi gurët përfund rrotave të makinës.