PËRGJIM I
m. sh.
- Veprimi sipas kuptimeve të foljeve PËRGJOJ, PËRGJOHEM. Përgjimi i lëvizjeve të armikut. Përgjimi i zhurmave të dyshimta. Përgjim me anë të telefonit.
- Përqendrim i vëmendjes dhe i shqisave për të hetuar çfarë ndodh rreth e rrotull; usht. vëzhgimi organizuar i çdo lëvizjeje të armikut. Rri (qëndron) në përgjim. Kompania forcoi përgjimin.