PËRGJITHNJË
ndajf.
- Për tërë kohën, përgjithmonë. Shpëtuan përgjithnjë nga thatësira.
- krahin. Sa herë që ndodh diçka tjetër, gjithnjë; shpeshherë, shumë herë; kund. asnjëherë. Na vinte përgjithnjë në shtëpi kur kthehej nga puna.
Fjalor i gjuhës shqipe