PËRHEDHUR
mb.
- Që ka dalë mbi sipërfaqe si një gungë, i kërcyer. Me ballë të përhedhur. Me faqe të përhedhura. Me bark të madh e të përhedhur.
- Që ka marrë përpjetë me vrull, që është rritur shpejt e me fuqi, i hedhur. Lastarë të përhedhur. Me trup të përhedhur me trup të gjatë e të hijshëm.
- fig. I shkathët dhe i lëvizshëm, që nuk rri dot në një vend; që nuk e përmban dot veten. Djalë i përhedhur. Vajzë me natyrë të përhedhur.